Edgard Varèse Refuses To Die
vrijdag, september 30, 2011
Vandaag o.m. muziek uit de Griekse oudheid en "Ladies Of The New Century" van Mùm. Een stuk uit "Sing Along To Songs You Don't Know", hun vijfde plaat die verscheen op het einde van de zomer van 2009. Bij voorkeur te consumeren op een laatste zomerdag, een eerste herfstwandeling of vlak voor het slapengaan. We staan ook stil bij het nog steeds verbluffende "Déserts" van Edgard Varèse. Een werk dat, zoals de titel al min of meer aangeeft, de uitdrukking is van eenzaamheid, lijden en angst. De eerste opvoering was gepland in juni van 1953, maar dat concert werd om onduidelijke redenen afgezegd. Op 12 en 13 oktober is dit monument nog eens live mee te maken in Brugge en in Leuven. Vergezeld van de film die Bill Viola er 40 jaar na datum bij maakte. Een niet te missen evenement van het Festival van Vlaanderen Vlaams-Brabant in het kader van hun concertreeks Novecento.
Morton Subotnick
donderdag, september 29, 2011
Vandaag een vooruitblik naar een avond in Bozar op 17/10 met avontuurlijke elektronica met Köhn, Floris Vanhoof en Morton Subotnick, van wie we 'The Key to Songs' en 'Return - A Triumph of Reason' integraal draaien. Voorts onder anderen Norman Palm, Joan, Motorpsycho en The Thing & Otomo Yoshihide.
The Seeds of Good must be planted early
dinsdag, september 27, 2011
Vandaag beginnen we aan een intens Arvo Pärt avontuur met een geweldige creepy archiefopname van de Rozenkruisers, een sectarisch genootschap dat al eens graag kleine kindjes lastigvalt terwijl ze rustig in hun bedjes liggen te slapen. Volgens de gebruiksaanwijzingen op de plaat werkt ze het best op een laag volume als de kindertjes al een paar uur in dromenland liggen. Na een paar weken van deze audio-behandeling worden ze dan zo mak als lammetjes en spreken ze hun ouders steevast aan met meneer en mevrouw. Wij vonden dit authentieke kleinnood terug op de LP ‘The Seeds of Good must be planted early’ en nu zijn we zelf druk in onderhandeling met Studio Plop voor een Nederlandstalige versie.
Un Amour Si Grand Qu'il Nie Son Objet.
maandag, september 26, 2011
De Franse stem- en geluidskunstenaar Ghédalia Tazartès is een muzikale nomade met Turks-joodse roots. Een autodidact ook, die zijn innerlijke duivels ontbindt door zijn stem te combineren met percussie, primitieve elektronica, bandopnames en omgevingsgeluiden. Daarnaast is het vanavond bij ons al Zorn wat de klok slaat. Met dan vooral Beit van het Masada kwartet, opgenomen op 20 februari van 1994. Dat kwartet ontstond toen hij muziek moest schrijven voor de film Thieves. "Daar liggen de zaden voor de vierbaans telepathische communicatie die het spelen in Masada zulk plezier maakt", schrijft hij op de hoes van Filmworks III. Het ging om een soort moderne film noir, en het leek de perfecte gelegenheid om een band samen te stellen in de traditie van Miles Davis' soundtrack Ascenseur pour l'echafaud. Zorn bracht in dat kwartet bassist Greg Cohen, drummer Joey Baron en de toen nog onbekende trompettist Dave Douglas samen. En of het klikte tussen die vier!
A Sky Blue Rhapsody
vrijdag, september 23, 2011
Alec Koone is een jong bazeke uit Pennsylvania die met zijn debuutplaat Wander / wonder als Balam Acab serieus indruk heeft gemaakt. Een cd met als rode draad het geluid van druppelend water, beekjes & rivieren, die veel mensen meeneemt naar hun kindertijd. Of naar daarvoor toen ze nog geboren moesten worden. Wonderlijk wat je allemaal kan met een onderschat instrument als de koffiepercolator. Daarnaast ook Gershwins eigen opname van Rhapsody In Blue uit 1927, Dez Mona, Bach en Sjostakovitch.
The Sea Is Calm
donderdag, september 22, 2011
Vandaag schepen wij in op Noah’s Ark van Cocorosie, op de koffie in het kombuis van de zusjes Bianca en Sierra Cassidy. Zij maken muziek met alles wat voor handen is, of dat nu een wekkerradio is, klankflarden van de tv, of het gemiauw van mechanische speelgoedkatjes. Ongrijpbare nummers waarin de operastem van Sierra en het nasale gepiep en gekras van Bianca elkaar wonderwel aanvullen. Ze bricoleren zo een heel eigen klankwereld in elkaar met gereedschap uit de folk, de elektronica, de hiphop en de klassieke muziek.
Sierra speelt harp, piano, harmonium en melodica, en Bianca fröbelt met muziekdozen en allerlei kinderspeelgoed en ze speelt klarinet en blokfluit. Een bijzonder sterke tweede plaat, geen cd om tig keer na elkaar op te zetten, maar als we daar spaarzaam mee omspringen komen we ook dit jaar de winter wel door.
Shut Up and Play the Piano
woensdag, september 21, 2011
Vandaag o.m. een van de zes nummers op 'The moonlight butterfly', de negende cd alweer van de The Sea and Cake, de groep rond Sam Prekop, met Archer Prewitt, Eric Claridge en vooral ook John McEntire. Bekend van bij Tortoise en The Red Krayola. Een druk bevraagd producer en mixer van andermans platen, die ook hier zelf die honneurs waarnam. En dan is er ook 'Teen Dream' van Beach House, een plaat die voortdrijft op de heftige stem van Victoria Legrand. Zij zingt en speelt keyboards en Alex Scally doet al de rest.
A Winged Victory For The Sullen
dinsdag, september 20, 2011
Vandaag o.m. een paar aanwinsten van het Britse label Erased Tapes. Na Ólafur Arnalds en Peter Broderick is het nu bij hen de beurt aan de Berlijnse pianist en componist Nils Frahm. Een jonge ket die nog pianoles kreeg van Nahum Brodski, ooit één van de laatste studenten van Tsjaikovsky. Zelf maakt hij vrij voorzichtige repetitieve muziek. En die neemt hij het liefst op in het midden van de nacht, maar wel heel stilletjes, om de buren niet te storen. Uit dezelfde stal komt ook A Winged Victory For The Sullen, een samenwerkingsverband tussen Adam Bryanbaum Wiltzie en Dustin O’Halloran. Adam kennen we vooral van zijn band Stars Of The Lid en zijn samenwerking met Chantal Acda in Sleepingdog. En Dustin heeft lang met Sarah Lov Dévics geleid, maar komt de laatste jaren steeds meer als solo artiest in de schijnwerpers te staan. Hun debuutplaat samen verschijnt in de States en omstreken op het prestigieuze Kranky label, en bij ons in Europa op Erased Tapes.
The Red Hooded Lady Of The Woods
maandag, september 19, 2011
Vandaag in Late Night o.m. Roland Kirk, Maja Ratkje en Talisker, het werk dat Luc Brewaeys schreef voor het openingsconcert van Antwerpen ’93 in het Centraal Station. Verder ook Odea Matthews in 1959 met Something within Me, opgenomen achter de tralies terwijl ze daar aan de slag was in het naaiatelier. Haar naaimachine was de beatbox. En dan wordt ook een nummer van Blind Willie Johnson een nieuw oor aangenaaid door rietblazer Colin Stetson. Op zijn plaat “New History Warfare Vol. 2: Judges”, bracht hij daarvoor twee gastzangers mee; naast Laurie Anderson ook Shara Worden. Bekend van My Brightest Diamond en van bij Sufjan Stevens. De bassaxofoon van Colin Stetson doet de rest.
Seeing Is Believing
vrijdag, september 16, 2011
Vandaag veel aandacht voor Nico Muhly’s Orlando Gibbonsbewerkingen en Robert Wyatts legendarische album Rock Bottom. Een speeltuin voor geluidsavonturiers die zich ten dienste stellen van Wyatts visie: Hugh Hopper, Fred Frith, Richard Sinclair en Pink Floyds Nick Mason, die deze plaat ook producete. En dan ook de Zuid-Afrikaanse trompettist Mongezi Feza, Mike Oldfield, Laurie Allan, Gary Windo, Afreda Benge, Wyatts vrouw. En of course de onvergetelijke bijdrage van, de niet alleen door ons hoogvereerde, Ivor Cutler. Een allround cultuurmonument die als entertainer, dichter, songwriter, auteur en illustator wereldwijde faam genoot.
Scelsi Morning
donderdag, september 15, 2011
Vandaag in Late Night o.m. Evelyn Glennie en Das Erste Wiener Geműseorchester, sterren van Odegand dit jaar, orkestwerk van de roemruchte Portsmouth Sinfonia, Dion McGregor pratend en zingend in zijn slaap, Marc Ribot, James Litherland en zijn zoon James Blake. Plus dan ook een stevige portie Giacinto Scelsi. Een man die zelf graag mist spoot rond zijn persoon. Interviews gaf hij niet, programmatoelichtingen weigerde hij te schrijven en van fotografen moest hij ook al niet veel hebben. Hij leefde lang als een kluizenaar in een appartement in Rome, met uitzicht over het Forum. Dàt dan weer wel, hij was dan ook een man van standing, verkeerde vanaf zijn jeugd in de hoogste kringen, maakte vele en verre reizen, en trouwde met een verwante van de Engelse koninklijke familie – hun bruiloft vond plaats op Buckingham Palace. Maar dan kwamen de oorlogsjaren en zijn mentale instorting. Daarna kostte het hem jaren om weer op de been te komen. Tijdens die herstelperiode kon hij urenlang een en dezelfde noot aanslaan op de piano om zich te verdiepen in een enkele klank en het spectrum van de boventonen. Het werd daarna een van zijn handelsmerken.
Who's Afraid of Joanna Newsom
woensdag, september 14, 2011
Vandaag zijn wij helemaal in de stemming voor de sprookjesmuziek van Joanna Newsom. Het meisje met de harp. En de gekloofde vingers. We halen graag nog eens haar plaat 'Ys' uit de kast. Genoemd naar een eiland uit de Keltische mythologie. Lag ergens voor de kust van Engeland en is helemaal onder water verzonken. Ze koos die titel omdat ze gedroomd had dat de letters 'y' en 's' er in voor moesten komen. Dus het was dat of 'Sy'. Verder o.m. ook muziek van Kaboom Karavan, de groep van Bram Bosteels, op zijn plaat Barra Barra ook bijgestaan door Stijn Dickel en Fred Van de Moortel. Hun bas en elektrische gitaar zit mooi ondergesneeuwd onder een pak bruitage, gaande van piepende deuren of gekraak van een hele inboedel. Echt het omgekeerde van een steriele studio-omgeving. Zeer sfeervol, quoi.
Music for Helicopter Pilots
dinsdag, september 13, 2011
Vandaag in Late Night een stevige portie Brian Eno, Björk, James Blake en Michael Gordons hallucinante percussiewerk Timber. Gordon was ook een van de Bang on a Canleden die Eno’s Music For Airports orkestreerden.
Have another Espresso
maandag, september 12, 2011
Vandaag in Late Night spoken word van Jack Kerouac, Shel Silverstein, Shabazz Palaces en Martin Heidegger en de onvolprezen Colla Parte-cd van Ernst Reijseger. Een vrijzinnig muzikant. Een vrije geest. Een musicus die vrijwel nooit bestaand repertoire speelt maar bij voorkeur ter plekke ‘zijn muziekjes’ maakt. Soms doet hij dat helemaal solo, zoals op zijn album Colla Parte uit 1997. Daarop stonden maar twee nummers die niet van zijn hand waren. Eén stukje van Abdullah Ibrahim. En de slottrack stond op naam van zijn Misha Mengelberg. Van die oude zeerover gaat het dan nog even richting de Peter Pan van de jazzmuziek; Don Cherry. De altijd jonge, nieuwsgierige geest, die liever over de jongste hip hop-ontdekking praatte, dan dat hij nostalgische herinneringen ophaalde aan de revolutionaire jazz-lp's waaraan hij had meegewerkt. Zijn Organic Music Society-lp, nam hij op in 1972, toen hij in een Zweedse commune zat. Een echt hippiejazz hoogtepunt om mee naar de sterren te kijken.
Alles valt stil en dan gaat alles gewoon weer door.
vrijdag, september 09, 2011
Vandaag duikt Late Night in de muzikale erfenis van 9/11: van het gloednieuwe WTC 9/11 dat Steve Reich voor het Kronos Quartet schreef, tot Paul Austers Ground Zero a Sonic Memorial, een geleid bezoek aan de straten rond het World Trade Center, en On The Transmigration Of Souls - het aangrijpende monument dat John Adams na 9/11 schreef in opdracht van de New York Philharmonic. On the Transmigration of Souls duurt 25 minuten en is een intens en pijnlijk vlechtwerk van namen van slachtoffers en getuigenissen van overlevenden. Alles valt stil en dan gaat alles gewoon weer door.
Smells Like Diamanda Galás
donderdag, september 08, 2011
Vandaag een covers cocktail met Nirvana, Joni Mitchell, Queens of the Stone Age, Bob Dylan en Madonna! En met 'The Singer', de plaat waarop schikgodin Diamanda Galás naar haar muzikale blueswortels graaft. She'll put a spell on you!
Vote for Miles!
woensdag, september 07, 2011
Miles rules! Vandaag bij ons de hele On The Corner uit 1972, aangevuld met muziek van de arrangeur van die plaat, Paul Buckmaster. En vers werk van Ezekiel Honig, Barbara Panther en de Londense muzikant Alexander Tucker. Hij maakte lang deel uit van hardcore bands, maar sinds 2000 brengt hij langharig solowerk uit dat meer put uit de experimentele folk, drones en singer-songwriter-hoek. Op zijn vijfde cd Dorwytch wordt hij op viool en synthesizer bijgestaan door Daniel O’Sullivan en nog een paar gasten op drums, zang en klarinet.
Andy Warhol Is Dead But We Still Have Hope.
dinsdag, september 06, 2011
Vandaag een Late Night met centraal Andy Warhol en 'Songs for Drella', het requiem dat Lou Reed en John Cale voor hem schreven. Voorts hommages van Kid606, Flare en David Bowie. En in het niet met Warhol gerelateerde departement: vers werk van Dez Mona en Courtney Pine.
Remember Rockefeller At Attica
maandag, september 05, 2011
In 1971 vond in de Attica gevangenis een van de bloederigste gevangenisopstanden in de States ooit plaats. Het regime was er destijds zo streng dat er maar een keer per week mocht worden gedoucht en ze kregen maar een enkele wc-rol per maand. Toen een zwarte mede-gevangene werd gedood kwam het tot een opstand die uiteindelijk aan 43 mensen het leven kostte. Een rechtstreeks gevolg van de bevelen van Nelson Rockefeller, die het leger liet binnenvallen en naast de gevangenen ook zijn eigen cipiers liet afknallen. Heel veel muzikanten waren ontzet door die gebeurtenissen, ook Charles Mingus. Zijn protestnummer heet Remember Rockefeller At Attica. Maar de Attica-opstand inspireerde ook de in Brussel wonende Amerikaan Frederic Rzewski. Een van de veelzijdigste hedendaagse componisten, tevens een buitengewoon begaafde pianist en een begenadigde improvisator. In 1972 schreef hij de dubbelcompositie Coming Together/Attica. Een combinatie van sociaal engagement, met een sterke, autonome muzikale structuur. Hij gebruikt daarvoor een tekst uit een brief van Sam Melville, een van de leiders van de opstand, die daarbij om het leven kwam. In die brief beschrijft hij de ervaring van het verstrijken van de tijd achter de tralies.
Simon's Dream
donderdag, september 01, 2011
Simon Jeffes was 10 jaar een vaste klant in Mixtuur en hij is gewoon mee verhuisd naar onze Late Night uitzendingen. Zijn Penguin Café Orchestra blijft ons bekoren. In die mate zelfs dat we u graag hun integrale tweede plaat willen laten horen. Een monument uit 1981. Met elementen van uitbundige volksmuziek, vermengd met de minimalistische, herhalende compositiestijl van bv. Philip Glass. Alleen Simon Jeffes en celliste en medeoprichtster Helen Liebmann waren vaste leden van het Penguin Café Orchestra, de andere muzikanten werden aangetrokken voor wat nodig was voor bepaalde stukken of uitvoeringen. Ze speelden hun eerste concert in 1977 als voorprogramma voor Kraftwerk. En op de plaat die wij vanavond laten horen staat ook hun beroemdste nummer; 'Telephone & Rubber Band'. Een catchy spelletje met een oproeptoon en een bezettoon. Daarnaast ook muziek van Tunng, Jan Steele, Terry Riley, Hassle Hound en The Haxan Cloak.
Klara © 2015