Drumming
dinsdag, februari 28, 2012
Vandaag een Late Night rond Drumming van Steve Reich. Het werk dat hij voltooide in de herfst van 1971. Hij had er een heel jaar lang aan gewerkt, nadat hij in het voorjaar van 1970 zijn fameuze reis naar Afrika had gemaakt. Drumming is een sleutelwerk, een werk dat de balans opmaakt, dat een synthese vormt van de verworvenheden van de componist en tegelijk zijn toekomstige evolutie doet voorvoelen. De partituur vertrekt vanuit één enkel obsederend ritmisch motief : dit vermenigvuldigt zich en ontplooit zich in een rijke variëteit aan texturen. Een compositie waarin men naast vellen, hout en metaal ook de subtiele aanwezigheid van stemmen hoort. Reich gaat hier tot het uiterste van de techniek die hij reeds in Piano Phase (een deel van Fase) toepaste: door te versnellen ‘ontwrichten’ de muzikanten bijna onmerkbaar hun unisono waardoor er een eindeloos spel van zich spiegelende canons ontstaat. Op voorstel van Anne Teresa de Keersmaeker, die in 1998 voor haar dansgezelschap een choreografie op dit werk had gemaakt, werd Drumming in augustus van 2000 ook in het repertoire van het Ictus ensemble opgenomen en met een adembenemende precisie tot leven gebracht.

God Only Be without You
maandag, februari 27, 2012
Vandaag een Late Night rond 'Observing Systems' van het Tied & Tickled Trio, geen trio maar een big band die jazz met elektronica versnijdt. En voorts een vooruitblik naar het Kraakfestival, plus recent werk van Ansatz Der Maschine, Alvarius B. en Ólöf Arnalds. Haar jongste plaat heet ‘Ólöf Sings’, een cover-EP met vijf nummers.


 
Frank Pahl
vrijdag, februari 24, 2012
The Terminal Symphony
donderdag, februari 23, 2012
Vandaag een Late Night met o.m. Rene Hell, het eenmansproject van de Amerikaan Jeff Witscher, een verkenningsvlucht langs meteorietregens en gaswolken, met een synthesizer op steenkool. Plus ook het Vladislav Delay Quartet, Friedrich Goldmann, Matana Roberts, Dakota Suite en ‘Either/Or’ van Elliott Smith.
Draumkvedet
woensdag, februari 22, 2012
Vandaag in Late Night de Noorse zangeres Agnes Buen-Garnas met haar versie uit juni van 1984 van “Draumkvedet”, het droomlied, Noorwegens klassieke laat-middeleeuwse gedicht. En verder Mari Boine met Jan Garbarek, een strijkkwartet van de Deense fiddler Harald Haugaard en ook muziek van violiste, zangeres en componiste Lena Willemark. De bekendste vertolkster van traditionele folk in Zweden. Geboren en getogen binnen een lange traditie van folkmuziek, maar altijd op zoek om die invloeden van haar geboortestreek Älvdalen te combineren met haar muzikale opvoeding aan het ‘Royal College of Music’ in Stockholm.
Go hang a salami, I'm a lasagna hog...
dinsdag, februari 21, 2012
Vandaag is het 21 02 2012, een echte palindroomdatum. Dat konden wij niet zomaar laten voorbijgaan en dus serveert uw droomoord Late Night, onder het motto ‘God, red nu 'ns ’n underdog’, vanavond twee uur lang muzikale palindromen. Van 'Ma fin est mon commencement' van de Machaut, over Bach en Stravinsky tot Pierre Bastien, Weird Al Yankovic en Maximalist. Knoop het in uw meetsysteem!
Supersilent 11.4 en 6.1 t.e.m 6.6
maandag, februari 20, 2012

Wij zoeken vandaag ons muzikaal geluk voornamelijk in Noorwegen, bij Supersilent, de vaandeldragers van de Noorse jazz en improscene. Maar we beginnen bij Frode Haltli, een uitmuntend accordeonist, die op zijn ECM plaat 'Passing Images' het gezelschap krijgt van Supersilent-lid Arve Henriksen op trompet, Garth Knox op altviool, en met af en toe ook de stem van Maja Ratkje. Daarnaast o.m. ook spoken word van Boris Karloff en Jim Henson. Plus ook een vroeg singletje van zijn hand, uit 1960, toen de Muppets nog Sam and Friends heetten en werden uitgezonden op een regionaal TV-station in Washington D.C.

Karen Dalton
vrijdag, februari 17, 2012
We sluiten onze Late Night feestweek rond 25 jaar De Werf af met 'Songs for Broadcast' van het RadioKUKAorrkest. Plus: het Brussels Jazz Orchestra met Bert Joris, Dakota Suite, Fern Knight, Vera Coomans met Tom Theuns èn de Amerikaanse folk- en blueszangeres Karen Dalton. Zij stierf in 1993 op haar vijfenvijftigste en liet welgeteld twee platen na: 'In My Own Time' uit 1971, en It's So Hard To Tell Who's Going To Love You The Best uit 1969. Ze componeerde nooit zelf songs, maar liet vriend en vijand zien wat een eigen interpretatie was. Nick Cave, Bob Dylan, Lenny Kaye en Devendra Banhart, allemaal hebben ze een immens respect voor het werk van Karen Dalton, maar het valt te betwijfelen of zij ooit met een van hen het podium had willen delen. Karen voelde zich niet thuis in het licht van de schijnwerpers. Ze wilde liever gewoon met vrienden jammen in haar woonkamer. En nu kunnen we daar met zijn allen ook naar luisteren, want bij Delmore Recordings is een cd uitgebracht met privé-opnames uit 1966. Heel rudimentair opgenomen in een afgelegen hut zonder adres en stromend water, samen met Richard Tucker.
Variation on a love supreme: Haar in de Taart
donderdag, februari 16, 2012

Vandaag een Late Night rondom 'A Love Supreme' van John Coltrane, het hoogtepunt van het klassieke Coltranekwartet, met pianist McCoy Tyner, bassist Jimmy Garrison en drummer Elvin Jones. Opgenomen op de avond van 9 december van 1964. En nu bijna 50 jaar later uitgegroeid tot een absoluut icoon uit de jazzgeschiedenis. Er werden al veel speciale odes aan die plaat gebracht in grote concerthallen. En in 1995 zetten in ons land Kris Defoort en Fabrizio Cassol het project 'Variations on a love supreme' op. Een suite van 8 variaties in drie delen, met vooraf de korte compositie ‘The Seed’, waar het dan allemaal mee begon. Die cd werd uitgebracht als de vijfde Werf-cd, op hun label dat dit weekend feest zou moeten vieren in het Concertgebouw in Brugge, terwijl de Werf zelf net "een negatief preadvies kreeg in het kader van de nieuwe structurele subsidieronde". Dat kan tellen qua Haar in de Taart en Domper op de Feestvreugde...
John Adams 65
woensdag, februari 15, 2012
Voor de Werf-cd Separate Realities sloegen André Goudbeek, Xu Fengxia en Joe Fonda de handen in elkaar voor avontuurlijke improvisaties. Goudbeek laat zijn altsaxofoon en basklarinet op een wonderbaarlijke manier klinken, of hij roept met zijn bandoneon een vrij beklemmend mysterieus gevoel op. Xu Fengxia bespeelt de guzheng, een oud Chinees snaarinstrument, dat soms als een harp klinkt en dan weer als een primitieve bluesgitaar. Maar zij gebruikt ook soms haar bezwerende stem om de muziek bij te kleuren. En dan is er Joe Fonda met zijn bas. Vrij onconventioneel bespeeld. Soms strijkt hij, dan weer trekt en plukt hij aan de snaren alsof het elastiekjes zijn. Plus: we vieren John Adams. Hij wordt 65 vandaag, maar is nog lang niet met pensioen…
Le voyageur et son ombre
dinsdag, februari 14, 2012

Vandaag halen we de wereldmuziek in Late Night voornamelijk uit eigen land, bij o.m. de jonge autodidactische componist, gitarist en oudspeler Karim Baggili. Hier geboren en getogen, maar van Jordaans-Joegoslavische origine. Hij luistert naar eigen zeggen niet veel naar andere muziek, om zich des te beter te kunnen  concentreren op zijn eigen werk. Hij weet wat hij wil en wil liever niet al te veel in verwarring worden gebracht. Maar toch zijn er uiteraard ook meesters naar wie hij opkijkt; heel wat luitspelers en flamencogitaristen inspireren hem. Gerardo Nuñez bv., de flamencogitarist die technisch gezien bijna bovennatuurlijk is. Bij het componeren van 'Douar', zijn eerste solo-album uit 2005, heeft Karim Baggili veel aan hem gedacht.

Say That To Say This
maandag, februari 13, 2012

Vandaag een Late Night met o.m. tUnE-yArDs, Joe McPhee, Liesa Van der Aa en, in het kader van de viering van 25 jaar de Werf, ook ‘Racines du ciel’ van het Rêve d'Eléphant Orchestra. Voor onze Whitney Houston-special zal u nog even geduld moeten uitoefenen...

Tel het op je vingers af
vrijdag, februari 10, 2012
Als countdown naar Klara’s Top 100 steken wij vandaag in Late Night onze ijverig tellende Klara-collega’s en gerechtsdeurwaarders een hart onder de riem met een compleet programma rond tellen. Met o.m. ook gecodeerde berichten van Numbers Stations, Revolution #9 van The Beatles integraal achterstevoren gedraaid en het begin van de rij van Fibonacci. Jos Steen is gewoon zichzelf. Harrie Dressel telt het op zijn vingers af. En als dan ook nog de jongens van Negativland in hun pijnlijke 'Four Fingers' komen aanzetten met een schaar en een cirkelzaag, dan weet je dat daar problemen van komen.


The trees they do grow high
donderdag, februari 09, 2012
Wij schaatsen vandaag voorzichting rond een nostalgische, maar vrij frisse plaat uit 1968; ‘Sweet child’ van The Pentangle, de groep rond gitaristen Bert Jansch en John Renbourn. Zij hadden daarvoor al wat solowerk gemaakt, toen ze elkaar vonden en in Londen aan het repeteren sloegen. Ze wilden de folk graag losweken uit zijn hokje. Hun zangeres Jacqui McShee was vooral folkzangeres, maar hun bassist Danny Thompson en hun drummer Terry Cox, die kwamen uit de jazz. Pentangle bracht tussen 1968 en 1973 vijf platen uit, maar veel collega-muzikanten dragen ze op vandaag nog altijd een zeer warm hart toe. Hun 'Sweet Child' uit 1968, is een dubbelalbum, waarvan de ene helft werd opgenomen op 29 juni van ‘68 in the Royal Festival Hall, en de andere helft gewoon in de studio.

Rio
woensdag, februari 08, 2012

Rio

Pianist Uri Caine is van extreem veel markten thuis. Hij kan zowel klassieke Bach, swingende bop als blije avant-garde spelen; hij houdt zowel van Schumann als van bossanova, van Mahler als van dj's. En in de zomer van 2001 viel hij ook als een blok voor de ritmes en sensualiteit van de Braziliaanse muziek. Voor zijn ECM plaat Rio trok hij toen naar het bruisende Rio de Janeiro. Hij omringde zich daar met Braziliaanse muzikanten en plaatselijke muziekgroepen. De meeste stukken op de plaat schreef hij zelf. Maar de plaat op zich is eigenlijk een soort audio-documentaire waarin de sfeer heel belangrijk is.
Who Is It? It's Liesa Van der Aa.
dinsdag, februari 07, 2012
Vandaag naast 'Medúlla' van Björk, ook een nieuwe favoriet van onze muziekman Christophe Verbiest; 'Troops', de debuut-cd van Liesa Van der Aa. Een mevrouw met een wonderlijke stem en een onconventionele viooltechniek, een soort Iva Bittová 2.0. Voor de opnames trok Liesa naar Berlijn, waar ze een creatieve bondgenoot vond in Boris Wildorf, de studiotechnicus van Einstürzende Neubauten. Of om het helemaal met (cv) te zeggen: 'Troops' klinkt zowel kil en afgekloven als hartverwarmend en intiem, vaak op één en hetzelfde moment. Cynici die beweren dat dat onmogelijk is, moeten hoognodig naar 'Troops' luisteren. De rest van de wereld trouwens ook. Einde citaat. Hang dat maar aan de koelkastdeur, Liesa, als daar nog plaats is.

 
TROOPS from Liesa Van der Aa on Vimeo.
Galina Oestvolskaja
maandag, februari 06, 2012
Op 22 december van 2006 overleed de Russische componiste Galina Oestvolskaja, ‘de vrouw met de hamer’, een van de meest eigenzinnige naoorlogse componisten. "Zalven en slaan", zo kan je de muziek van Oestvolskaja misschien wel het beste omschrijven. Sommigen beweren zelfs dat het in haar composities niet gaat om muziek, maar om geluid in zijn meest pure en oorspronkelijke vorm. Collega Gerrit Valckenaers kiest vandaag voor een complete uitvoering van haar zes pianosonates door Marianne Schroeder. Voor een pianist vergen die stukken het absolute uiterste van de fysieke en mentale spankracht. Met een dynamisch spectrum variërend van zes fortes tot zes pianissimo’s, pagina’s lang aangeslagen clusters met de knokkels van de hand, en het begrip ‘expressief’ gekoppeld aan vrijwel iedere noot, speelt ze letterlijk tot bloedens toe, alsof haar leven ervan afhangt.
Karel Goeyvaerts
vrijdag, februari 03, 2012

Late Night laat zich vandaag ondersneeuwen door één van de grootste Belgische componisten van de 20e eeuw; Karel Goeyvaerts. Geboren op 8 juni van 1923 en gestorven op 3 februari van 1993, vandaag 19 jaar geleden, maar nog lang niet vergeten. Wij leggen vandaag de focus op zijn 5 indringende Litanieën. De belangrijkste werken uit zijn minimal music-periode. Goeyvaerts schreef die tussen 1979 en 1982. Litanie 5 is een werk voor klavecimbel en geluidsband, geschreven in opdracht van de Franse staat. Een stuk met zeer duidelijke richtlijnen over de wijze waarop het moet worden uitgevoerd: "Meerdere sequenties van dezelfde zone moeten gecombineerd worden in verschoven superpositie, met een wisselende dichtheid. In geval van een uitvoering met geluidsband, wordt elke partij afzonderlijk op een kanaal vastgelegd en men zal beroep doen op een ruimtelijke weergave. Christine Wauters doet bij ons alvast wat ze kan in haar opname uit september van 1993.



Osvaldo Golijov
donderdag, februari 02, 2012
Vandaag draait Late Night helemaal rond Osvaldo Golijov. Hij creëerde vanuit zijn Argentijnse-Joodse-Roemeense-Oekraïense achtergrond een hoogstpersoonlijke en toegankelijke muziektaal. Het maakte hem bv. tot hofleverancier van het Kronos Quartet en Dawn Upshaw. Zijn opera Ainadamar won de Grammy voor de beste opera-opname.
Les gens de couleurs libres
woensdag, februari 01, 2012

Nina Nastasia schrijft haar songs bij voorkeur op het toilet van haar appartement in Manhattan en ze kampt al jaren met een ernstige vorm van plankenkoorts, maar voor de rest geen klachten. Vandaag in Late Night o.m. aandacht voor 'The Blackened Air', de plaat die Nina in 2001 opnam bij Steve Albini in Chicago. En dan is er ook 'Coin Coin Chapter One: Les gens de couleurs libres', van de New Yorkse saxofoniste, componiste en zangeres Matana Roberts. Live opgenomen in Montréal in juli van 2010. Een visie op de Afro-Amerikaanse geschiedenis, een familiekroniek, maar ook een aanklacht en een persoonlijk exorcisme.


Klara © 2015